باشگاه کوهنوردی دنا اصفهان

کوه مارشنان در حدود ۶۰ کیلومتری شمال شرق شهر اصفهان و ۳۰ کیلومتری شمال کوه‌پایه واقع شده است. این کوه با ارتفاع ۳۳۳۰ متر در ۱۵ کیلومتری جنوب شرق زفره و ۳ کیلومتری جنوب روستای فشارک در استان اصفهان در مرکز ایران جای دارد. بخش عمده این کوه در میانه کمربند آتشفشانی سهند- بزمان قرار گرفته ‌است. این کمربند کوهستانی از آتشفشان سهند در شمال غرب تا آتشفشان بزمان در جنوب غرب ایران کشیده شده است.

کوه مارشنان به وسعت۱۴۵۰ کیلومتر مربع درمیانه سه شهرستان اصفهان، نائین و اردستان از شمال غرب به جنوب شرق کشیده شده‌است و بلندترین قله آن مارشنان ۳۳۳0 متر از سطح دریا ارتفاع دارد و در شرق روستای زفره اصفهان قرار دارد. کوهستان مارشنان از سمت شمال غرب به کوهستان دوروچین و از سمت شرق به کوهستان میل می‌پیوندد و از مهم‌ترین قله‌های آن می‌توان به قله‌هایی مانند مارشنان، سرمست، آبگرم، لالوک، حسن‌آباد، چاه ماسه، وناوند، آب کم و چنارچه اشاره نمود. در قله اصلی این کوه تجهیزاتی از نیروی هوایی ارتش و صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران به چشم می‌خورد. از این رو قله اصلی بدون دریافت مجوز‌های لازم قابل صعود نبوده و باید قله دوم آن که در کنار قله اصلی و حدود ۳۱۰۰ متر ارتفاع دارد را صعود نمود.

روز جمعه ۲۱ دی ماه ۱۳۹۷ به اتفاق ۵ نفر از همنوردان بوسیله ۲ دستگاه اتومبیل شخصی ساعت ۶:۴۵ دقیقه از میدان جمهوری اصفهان حرکت کردم. در مسیر ۳ همنورد دیگر با گروه همراه شده و سمت جاده سجزی حرکت کردیم در جاده کوهپایه 10 کیلومتر مانده به کوهپایه دوربرگردان را دور زده و ورودی  روستای فشارک را در سمت چپ ادامه دادیم. پس از رسیدن به روستا ساعت ۷:۵۰ دقیقه در پارک روستا برای صبحانه توقف کرده و پس از آن سوار بر ماشین‌های خود شده و حدود ۱ کیلومتر از روستا خارج شدیم. در کنار یک باغ گردو ماشین‌ها را پارک کرده و آماده پیمایش شدیم. ساعت ۸:۵۰ دقیقه برنامه معارفه برگزار شد و توضیحاتی در خصوص منطقه و قله مارشنان توسط سرپرست برنامه ارائه گردید. سپس مسئولیت‌ها مشخص گردید؛ آقای ملک‌پور سر‌قدم، آقای بادیان مسئول فنی و تصویر بردار و آقای خیر‌خواه به عنوان عقب‌دار انتخاب شده و تیم حرکت خود را از سمت راست جاده خاکی و از اولین دره آغاز نمود.

هوای کوهستان صاف و بدون وزش باد بود که نوید از پیمایشی عالی می‌داد. پس از حدوداٌ 20 دقیقه‌ از آغاز حرکت، برف‌های نشسته در منطقه قابل رؤیت بود و رفته رفته در طول مسیر به حجم آنها افزوده می‌شد تا جایی که گاهی به بیش از نیم متر نیز می‌رسید. جنس سنگ‌های منطقه از نوع آذری و گرانیتی بوده و چشمه‌های طبیعی زیبایی در کف دره جاری بود.

گروه تقریباً هر ۴۰ دقیقه یک توقف ۵ دقیقه‌ای داشته و مجدداً حرکت را از سر می‌گرفت. چرا که در اثر بارش برف زمستانی و هوای سرد، آب روان چشمه‌ها یخ بسته بود و مسیر را بسیار لغزنده می‌کرد. از این رو پیمایش به آهستگی و با احتیاط بسیار پیش می‌رفت. با این وجود دیدن آب جاری در زیر لایه‌هایی از یخ مناظر بسیار دیدنی و به یاد ماندنی ایجاد کرده بود.

ساعت ۱۳:۳۰ بر بالا گردنه منتهی به قله قرار گرفتیم که تا قله تقریباً ۴۵ دقیقه فاصله بود. در آنجا استراحت کرده و متاسفانه به علت کمبود وقت سرپرست ادامه دادن مسیر را صلاح ندیده و اعلام بازگشت نمود. گروه مسیر رفته را بازگشته و ساعت ۱۵:۴۵ دقیقه برای نهار توقف کردیم و پس از صرف نهار و گرم شدن کنار آتش مسیر را ادامه داده و ساعت ۱۷:۳۰ دقیقه مجدداً به محل پارک ماشین‌ها رسیدیم.

پس از قدری گپ و گفت با همنوردان و مرتب کردن وسایل خود به ماشین‌های خود سوار شده و راهی اصفهان شدیم و ساعت 19:30 دقیقه در میدان جمهوری تا برنامه دیگر از یکدیگر خداحافظی کردیم.