باشگاه کوهنوردی دنا اصفهان

در ساعت يك بعد از ظهر روز پنجشنبه و با نيم ساعت تاخير16 نفر از اعضاي گروه به سرپرستي آقاي ولي پور حركت خود را ازميدان احمدآباد اصفهان جهت صعود به قله تزرجان كه قسمتي از كوهستان شير كوه است آغاز كردند.کوهستان شیر کوه عبارت از مجموعه کوههائی است واقع در استان یزد که مساحتی معادل سه هزار کیلومتر مربع را در بر گرفته . این کوهستان که از 55 کیلومتری مغرب شهر یزد شروع شده و رو به سوی شرق جنوبی تا 73 کیلومتری جنوب شرقی شهر مزبور گسترش یافته است در مغرب یزد به پهنای حدود 10 و در جنوب شهر یزد به پهنای معادل حدود 40 کیلومتر می رسد وطول آن از شرق به غرب به 75 کیلومتر بالغ می گردد قلل بلند منطقه عبارتند از برفخانه ترزجان 4000 متر ، قله منشاد 3900 متر ، آسمان نما ، گاووگوساله ، بیدم ، مهریز بنادک.   این کوهستان که غالباً در زمستان از برف ویخ مستور می گرددآب بخش اعظمی از استان یزد را تامین میکند. از مهمترین رودهایی که از این کوه سرچشمه میگیرند رود پایین در از دامنه های شرقی را می توان نام برد . کوه برفخانه با ارتفاع 4011 متر و دیواره 300 متری آن یکی از زیبا ترین قله های ایران است که در روستای ترزجان از توابع شهرستان تفت و در جنوب غربی آن واقع شده است. آقای علی مقیم در کتاب کوه های ایران، کوه برفخانه تزرجان را به چند قسمت تقسیم بندی کرده­اند که یکی قله تزرجان با ارتفاع 4000متر و دیواره 300 متری آن و قله برفخانه با ارتفاع3950 با دیواره 150متری ومیل برفخانه با ارتفاع 3850متر و همچنین سوزنی معروف این کوه مشهور به میل فریدونی است. در ساعت 5 عصر گروه به اردكان رسيده و از آب انبار سينا كه آب آن از آب كوهرنگ تامين ميشد ديدن كردند و پس از نيم ساعت و صرف بستني و خريد سوقات به طرف شهرتفت حركت خود را ادامه دادند در ميان راه خانم سليماني از كوهنوردان كرمان به گروه پيوست و با شيريني كماج از اعضاي گروه پذيرايي كرد. در ساعت6:30 گروه به شهر تفت رسيده و از آنجا به طرف روستاي تزرجان حركت كردند در ساعت 8 ميني بوس به روستاي تزرجان رسيده و پس از عبور از كوچه باغهاي طولاني و زيباي روستا در حالي كه در بعضي از كوچه ها به دليل شيب زياد ميني بوس به سختي بالا ميرفت به محل مورد نظر رسيده و گروه در ساعت 9 آماده حركت به طرف بالا شدند. روستای تزرجان یکی از مناطق خوش آب و هوای شهرستان تفت است که علاوه بر داشتن آثار باستانی و تاریخی از جاذبه های خاص اکوتوریستی نیز برخوردار است .  این روستا در کف دره ای گسترده واقع شده است و هر ساله پذیرای هزاران نفراست که از دل کویر به ییلاق می روند . سالها قبل از اينكه بشر به تكنولوژي توليد يخ از آب برسد مردمان منطقه يزد براي خنك كردن آب در گرماي تابستان با استفاده از قاطرچيان با بريدن قطعات يخ از منطقه برفخانه و  جهت جلوگيري از آب شدن با قرار دادن آنها در ميان كاه اين قطعات را به پايين حمل ميكردند. در ابتداي راه آقاي مهندس سماواتي به عنوان راهنما، جلودار و مسئول فني و آقاي فارساني نژاد به عنوان عقب دار و آقاي عظيمي به عنوان مسئول محيط زيست انتخاب شدند. به دليل تاريك شدن هوا پس از بررسي اجمالي مسير و پيدا كردن پاكوب گروه حركت خود را ادامه داده و پس از يك ونيم ساعت گروه به پاي آخرين چشمه تا قبل از پناهگاه رسيدند شيب مسير تا نزديكي پناهگاه نسبتاً خوب بود ولي به دليل نداشتن مهتاب در قبل از ساعت 11 حركت در تاريكي مقداري مشكل بود اما با نزديك شدن به پناهگاه شيب تا حدودي افزايش يافته ولي با بالا آمدن ماه ادامه مسير لذت بخش تر گرديد. تيم پس از حدود دو ساعت در ساعت 12:30 به پناهگاه رسيد. گروه پس از صرف شام جهت آمادگي بيشتر براي صعود استراحت كردند.كه براي اين منظور يك تعداد درون پناهگاه و تعدادي ديگر در بيرون و در هواي مطبوع كوهستان خوابيدند البته به دليل وجود تعدادي از كوهنوردان يزدي در پناهگاه بعضي از اعضاي گروه خواب خوبي را تجربه نكردند.فردا در ساعت 5:30 صبح بيدار باش و در ساعت 6:10 پانزده نفر از تيم جهت صعود به قله به راه افتادند مسير با شيب نسبتاً ملايم تا نزديكي دهليز اميد  ادامه داشت. براي رسيدن به دهليز ميبايست از پشت و در جهت غربي كوه حركت كرد و در واقع كوه را دور زد تعدادي از كوهنوردان ويا اهالي منطقه با قرار دادن تابلوهاي جاده اي و سنگ چين مسير را كاملاً مشخص كرده بودند. مسير داراي پوشش گياهي نسبتاً كم و چشمه هاي نيمه خشكيده بود. در ساعت 8 گروه به ابتداي دهليز اميد رسيده،  در حالي كه تمامي مسير دهليز پشت به آفتاب و كاملاً سايه بود.  ابتداي مسير دهليز با دهانه نسبتاً كم و شيب زياد در پيش رو بود كه گيره هاي چندان مناسبي هم نداشت ولي بالا رفتن آن چندان مشكل نبود با بالا رفتن دهانه دهليز بازتر و شيب كمتر و در قسمت هايي از مسير در نزديكي قله شن اسكي ميشد با نزديك شدن به قله دست به سنگ زيادتر ميشد و از سمت چپ صعود به  قله ادامه پيدا كرد كه داراي گيره هاي خوب و عليرغم وضعيت هوايي منطقه استحكام سنگ ها مناسب بود چرا كه با توجه با هواي منطقه كه روزهاي گرم و شب هاي سردي دارد انتظار ميروفت كه سنگ ها از استحكام كافي برخوردار نباشند. پوشش گياهي اين منطقه تنها منحصر به گلسنگ و تعداد معدودي از گلهايي بود كه در ميان سنگها رشد كرده بودند. پس از دو ساعت گروه  پس از طي مسير به قله تزرجان با ارتفاع تقريبي 4000 متر رسيدند.   و  گروه با اجراي سرود اي ايران صعود به قله را جشن گرفته و به ياد شهداي كوه يك دقيقه سكوت كردند. از محل قله ، قله شير كوه در سمت شمال، قله منشاد و بنادك به ترتيب  با ارتفاع 3875 و 2040 متر در جنوب و برج ارنان با ارتفاع 2899 متر كه جدا از منطقه شيركوه و در دل كوير ابرقوه در بخش نير به شكل يك برج عظيم سنگي در قسمت شرقي بصورت زيبا خودنمايي ميكندمشاهده ميشد.  پس از 45 دقيقه توقف در قله و صرف تنقلات و گرفتن عكس يادگاري گروه به طرف پايين  حركت كرده و اين در حالي بودكه مسير كاملاً از سايه خارج شده بود.  در مسير حركت به طرف پايين تنها در يك جا به دليل شيب زياد و نداشتن گيره مناسب كارگاه كوتاهي زده شد. يك گروه از كوهنوردان يزدي نيز در هنگام فرود پشت سر گروه بودند كه به دليل احتمال ريزش سنگ توسط اين گروه و به تشخيص مهندس سماواتي تيم صبر كردند تا اين گروه جلوتر حركت كنند .  پس از يك و نيم ساعت تمامي گروه به پايين دهليز رسيدند و پس از توقفي كوتاه حركت به طرف پناهگاه را از سر گرفته و پس از يك ساعت در ساعت يك و بيست دقيقه و در حاليكه گرماي هوا شدت گرفته بود گروه به پناهگاه رسيد ولي به دليل اشغال شدن پناهگاه گروه مجبور شدند كه در كنار چشمه نزديك پناهگاه اطراق كنند گروه  پس از صرف نهار و استراحت كوتاه در ساعت 2:20 به طرف پايين حركت كرد و مسيري را كه شب قبل در تاريكي طي كرده بود اين بار در هواي نسبتاً گرم طي نمود. به دليل داشتن ماسه هاي بادي طي مسير با احتياط بيشتر و سرعت پايين صورت گرفت. يك ساعت بعد گروه به پاي چشمه رسيدند و در حدود يك ساعت در كنار اين چشمه استراحت كردند تا تمامي گروه رسيده و سپس حركت خود را به طرف پايين ادامه دهند . در حدود ساعت 5 عصر گروه به كنار رودخانه رسيده و پس از خوردن هندوانه  و رفع خستگي جلسه انتقادت و پيشنهادات برگزار شد و يك ساعت بعد ميني بوس از روستا حركت كرده و پس از توقفي كوتاه در شهر يزد به طرف اصفهان حركت خود را ادامه داد و در ساعت يك شب گروه به ميدان احمد آباد رسيد.

اعضاء گروه شامل:

مهندس امجد سماواتي (جلودار و مسئول فني)- محمد اميري- علي عظيمي(مسئول محيط زيست)- استكي- هوشمندپور- كاظمي و اميري- جان نثاري- ندايوسفي- اردشیر فارساني نژاد(عقب دار)- علی عليخاني- خسروي- اقبال ولي پور(سرپرست)- شاهد و اشرف سلیمانی .