باشگاه کوهنوردی دنا اصفهان

تاریخ اجرا : 14- 18/3/97
مدت اجرا: 4 روز
تعداد شرکت کنندگان در برنامه : 44 نفر.
سرپرست: عبدال کریمی
سرقدم: فرخنده گوشه
عقبدار: امین حاجی زاده
کمکهای اولیه: فرخنده گوشه و حضور یکنفر پزشک،یکنفر پرستار، و یک نفر امدادگر همراه تیم.
عکاس: آقایان فتوحی و درویشون
گزارش نویس: فرخنده گوشه
منطقه اجرا : استان اردبیل و استان گیلان
نوع برنامه : پیمایش سنگین
مبدا حرکت : اصفهان
مقصد : 20 کیلومتری اردبیل، سه راهی عباس آباد روستای بودالالو واقع در 13 کیلومتری دریاچه نئور.
نوع مسیر : آسفالت، اتوبان و بخشی جاده خاکی عبور با نیسان.
نوع وسیله نقلیه : اتوبوس و نیسان.
وضعیت هوا : آفتابی
پوشش گیاهی : غنی
پوشش جانوری: غنی 

شرح برنامه :

دوشنبه، 14 خرداد 1397

در ساعت 21:30 دقیقه از میدان جمهوری اصفهان اتوبوس به همراه 44 نفر در مسیر جاده مورچه خورت، میمه، سلفچگان، ساوه، بوئین زهرا، اتوبان قزوین زنجان، اردبیل به راه افتاد .

سه شنبه، 15 خرداد 1397

ساعت 6:50 تا 7:50 بامداد روز 15 خرداد جهت صرف صبحانه توقف کردیم. سپس به سمت اردبیل حرکت کرده و 20 کیلومتر مانده به اردبیل در منطقه‌ای به نام سه راهی عباس‌آباد در کنار مسجد بودالالو سوار نیسان‌ها شده و 19 کیلومتر که 6 کیلومتر آن مسیر خاکی و ناهموار و دارای شیب‌های تند می‌باشد را طی کرده و قدم به ورودی دریاچه نئور گذاشتیم.

دریاچه نئور بزرگترین دریاچه طبیعی استان اردبیل در شمال غربی ایران که در ارتفاع 2500 متری از سطح دریا واقع شده است. دریاچه نئور یکی از بزرگترین دریاچه های آب شیرین ایران می‌باشد. این دریاچه در آغوش یکی از دره های کوهستان بغرود از قلل مرتفع شهرستان تالش قرار دارد و همچون نگینی بر انگشتری طبیت این منطقه می‌درخشد و که از نظر کارشناسان مرتفع ترین دریاچه یخچالی بازمانده از دوران باستان بحساب می‌آید.

نئور در واقع مشتمل بر دو دریاچه حدود 40 هکتاری و180 هکتاری است که در فصل بهار به هم می پیوندند و دریاچه ای با عمق 5/5 الی 13 متر و وسعتی بیش از 200 هکتار تشکیل می دهد. به علت خشکسالی اخیر این دو بخش از هم جدا مانده بود. محدوده این دریاچه تحت حفاظت سازمان حفظ محیط زیست قرار دارد و زیستگاه ماهی قزل آلای رنگین کمان می‌باشد.

این دریاچه نقطه آغاز یکی از زیباترین مسیرهای پیاده روی و دوچرخه سواری و سافاری است که به روستای زیبای سوباتان منتهی می‌گردد. در مسیر می‌توانید از کوه‌های سر به فلک کشیده و گلزارهای طبیعی و وحشی لذت ببرید.

باری، تیم در ساعت 10 بامداد به منطقه دریاچه وارد شد و بلافاصله با توصیه سرپرست چادر ها برافراشته گردید. آسمان صاف بود و وزش باد ملایمی جریان داشت. دوستان و همراهان کوله‌ها را گشودند و پس از استراحت کوتاهی به تفحص و تجسس در اطراف دریاچه پرداختند. منظره‌ای بسیار زیبا در اطراف ما قرار داشت.

کم کم بر تعداد گردشگران افزوده می‌شد. عده ای با اتومبیل شخصی و جمعی نیز با تورهای گردشگری به منطقه وارد می شدند.

آب آشامیدنی چشمه ای محصور شده است که بسیار گوارا می‌باشد. جمع‌آوری زباله در منطقه انجام نشده بود و سرویس‌های بهداشتی بدلیل کثیفی بیش از حد قابل استفاده نبودند.

بعد از ظهر با اعلام سرپرست، 10 دقیقه نرمش عمومی انجام شد و سپس در کنار دریاچه تیم به حرکت در آمد و مسیری حدود یک ساعت رفت و یک ساعت بازگشت را آغاز کردیم. در طول مسیر پیمایش شده دوستان به عکسبرداری و گفتگوهای دوستانه و ثبت تصاویر دل انگیز پرداختند. پوشش گیاهی منطقه بسیار غنی می‌باشد و رستنی‌های گوناگون و گل‌های وحشی از هر سو سر بیرون آورده‌اند.

پس از بازگشت از پیاده روی کم کم برای غروب و فرا رسیدن شب خود را آماده نمودیم.آتشی کوچک برقرار شد. چای آتشی و نشست دوستان دور آتش و گپ و گفتگویی بعد از شام. زمان بیداری  ساعت 6 بامداد اعلام گردید و دوستان هر کس به فراخور خویش به چادرها رفته و استراحت نمودند.

چهارشنبه 16 خرداد 1397

ساعت 6 بامداد بیدار باش اعلام شد. کوله‌ها و چادرها و اثاث جمع شده و پس از صرف صبحانه همه اثاث بغیر از یک کوله کوچک مشتمل بر دارو، مقداری آب و تقلات  بین راه  و نهار به وانت نیسان که در اختیار گروه  به  اجاره درآمده بود و به همراهی دو نفر از افراد شرکت کننده راهی روستای سوباتان گردید. بقیه افراد پس از نرمش صبحگاهی به پیمایش مسیر 17 کیلومتری دریاچه نئور به سوباتان آغاز کردند.

تقریباً از دریاچه نئور تا حدود 2/5 ساعت شیب رو به بالا در پیش است که تیم با نظم و انظباط خاص بصورت گروهی این فاصله را طی کرد و بالاخره در آخرین پیچ بر فراز کوه‌های اطراف با دریاچه نئور خداحافظی کردیم.

آنچنان مناظر این منطقه زیبا می‌باشد که گویی بخشی از باغ بهشت رها شده و در این منطقه فرود آمده است. چشمه های زیبا با آب زلال ، گل‌های رنگارنگ آلاله و دشت‌های پر از گل‌های وحشی مسحور کننده زرد، آبی، صورتی و سفید دل هر عابری را می لرزاند.

هوا خوش و یاران جمع و طبیعت دلپذیر گویی می‌خواهی برای همیشه در همانجا ساکن شوی. با آرامشی وصف ناپذیر. حتی حیوانات منطقه نیز به این آرامش می‌بالند. اسب‌هایی که در دامن پر گل طبیعت یورتمه می‌روند، گاوهایی که در دشت‌های شقایق آرمیده‌اند و گله‌های گوسفندانی که از این همه موهبت طبیعی شادند. مردمان عشایر محلی بسیار خوش برخورد و مهربان هستند. حتی سگی پارس نمی‌کند گویا در این منطقه اصلاً نیاز به حراست نیست.

مسیر را طی می‌کنیم و با گذر از منطقه به آبشار وزوان (Vazvan) نزدیک می شویم. در ساعت 15 پس از گذشتن از ییلاق‌های زیبا و دشت‌های شقایق و الاله به آبشار می‌رسیم. فاصله آبشار تا روستای سوباتان تقریباً 3 کیلومتر می‌باشد. آقای کریمی از نیسان در اختیار تیم درخواست کرده‌اند که این فاصله افراد را تا روستا هدایت کند و خانه‌ای نیز در روستا در اجاره تیم جهت شب‌مانی تعیین شده است. در کنار آبشار در ساعت 15:30 نهار صرف می‌شود و سپس به روستای سوباتان وارد می‌شویم.

سوباتان

سوباتان در فاصله 17 کیلومتری جنوب شرقی دریاچه نئور در ارتفاع 1900 تا 2500 متری از سطح دریای ازاد قرار دارد و در فاصله 28 کیلومتری غرب لیسار در نزدیکی تالش در استان گیلان واقع شده است.

آبادی سیلاقی سوباتان روبروی بلند ترین کوه رشته کوه تالش به نام ریشگاچی یا ریشگاسر قرار دارد. روستاهای منطقه سوباتان عبارتند از:

هونی، بیده پشت، هونی میش ، قوری دره ، قلعه بین یوردی ، گنج خانه، ورزان و غیره بصورت فصلی و با جمعیت متغیر است . روستای سوباتان محل سکونت خانواده های لیساری است که فقط در بهار و تابستان می توانند انجا اقامت کنند چرا که زمستانها بسیار سرد و برف سنگین در این منطقه می بارد. حتی در تابستان نیز می توان لکه های برف را در ارتفاعات منطقه مشاهده نمود.

بهار و تابستان تا اوایل پاییز منطقه پر از هیاهو و جنب و جوش است. بازار محلی پذیرای طبیعت گردان وکوهنوردان می باشد. خانه های سیلاقی نیز به اجاره داده می شود.

پس از ورود به سوباتان عده ای از دوستان در حیاط خانه مورد نظر چادر برافراشتند و عده ای دیگر در ساختمان اسکان گزیدند. برنامه ریزی جهت فردا صبح انجام شد و مسیر توسط آقای کریمی و اقای گل علی ارغیده از همراهان محلی انتخاب گردید. زمان بیدار باش ساعت 6 بامداد اعلام شد .

روز پنج شنبه 17/3/97

ساعت 6 بامداد بیدار باش و جمع‌آوری چادرها و اثاث و صرف صبحانه. کلیه اثاث بارگیری شده و در نیسان به همراه چهار نفر از همراهان به سمت لیسار حرکت نمود و مابقی 40 نفر در ساعت 8 بامداد از مسیر جنگل با کوله کوچک پیمایش را آغاز نمودند.

تمام طول مسیر جاده روستایی بوده و با شیب نسبتاً تند همراه می‌باشد. در طول مسیر روستاهای فصلی متعددی وجود دارد . از روستاهای التاق، ذیری ، وینلاق ، برون بالایی گذر کردیم. هوا آفتابی بوده و جنگل سرسبز و شاداب. هر یک ساعت پیمایش 10 دقیقه استراحت اعلام شد. تیم همچنان منظم به پیمایش مسیر ادامه داده  در ساعت 12 به روستای برون پائینی و در محوطه مسجد و مدرسه روستا جهت استراحت طولانی‌تری حدود 20 دقیقه توقف کرده از فروشگاه و سرویس بهداشتی موجود نیز استفاده شد.

تا رسیدن به روستای برون پایینی همچنان شیب رو به پایین طی شده بود. از این قسمت شیب تغییر کرده و به سمت بالا حرکت نمودیم. از روستای دیگری به نام تنگ سر عبور کردیم و در ساعت 14:45 در منطقه هوماسار به توصیه سرپرست گروه جهت صرف نهار توقف نمودیم .از محل اقامت تا چشمه جاری کمی بعد مسافت داشتیم چند تن از همراهان اقدام به آوردن آب آشامیدنی کردند.

پس از صرف نهار در ساعت 15:45 تعداد 20 نفر از افراد تیم به انتخاب سرپرست به همراه سرقدم و فرد محلی و عقب‌دار حرکت را آغاز نمودند و 20 نفر دیگر به همراه سرپرست پس از اندکی تأخیر پیمایش را از سر گرفتند.

هر دو گروه در صحت و سلامت کامل از روستاهای دیگر منطقه عبور کرده، قبرکاما، پشت کوه، ماشتادی و بالاخره در ساعت 20 در روستای گارونی اتومبیل نیسان منتظر نفرات بود . حدود 2 کیلومتر مانده به روستای گارونی با اتومبیل و افراد جنگلبانی منطقه ملاقاتی داشتیم پس از آنکه از مسیر پیمایش شده ما مطلع شدند ابراز کردند که تا روستای گارونی 26 کیلومتر توسط تیم پیموده شده است.

جاذبه های جنگل بسیار دل انگیز بود و «شنیدن کی بود مانند دیدن»

مستقیماً از روستای گارونی به سمت ساحل لیسار حرکت کرده و اتوبوس به همراه اثاث و چهار تن از همراهان در آنجا مستقر شده و منتظر رسیدن تیم بودند. شب در کنار ساحل زیبای لیسار سپری شد.

روز جمعه 18/3/97

بامداد ساعت 6 صبح بیدارباش و در ساعت 8 بامداد بوسیله اتوبوس به سمت اصفهان از جاده تالش، پرسر، رودبار ، منجیل ، قزوین ، بویئن زهرا ، ساوه، سلفچگان،اصفهان حرکت کردیم.

در رودبار توقف کرده و همراهان به خرید محصولات محلی منطقه اقدام کردند. در بین راه جاده قزوین به بوئین زهرا جهت صرف نهار در رستوران محلی اقدام شد. ساعت 20:30 به دروازه تهران اصفهان میدان جمهوری رسیدیم. صبوری و مداومت تیم و پشتکار جهت انجام کامل برنامه از جانب اعضا شرکت کننده بسیار قابل تقدیر می‌باشد.

همچنین با تشکر از همراهی آقای گل علی ارغیده و سرپرستی جناب آقای کریمی.

به امید روزی دیگر و برنامه ای دیگر.

سرفراز و پاینده باشید.

فرخنده گوشه.