باشگاه کوهنوردی دنا اصفهان

صعود به قله دو میر 
 بام استان مرکزی، ارتفاع 3505 متر ، طرح سیمرغ کوه های ایران

 قله اردهال یا دومیر با ارتفاع 3505 متر، بلندترین قله استان مرکزی است که در شهرستان دلیجان، بخش مرکزی، دهستان هستیجان واقع است. در زبان راجی «دومی» به معنای بلند چهره و «ار» به معنای باشکوه می‌باشد (دومیر یعنی بلند چهره و باشکوه) و اردهال در زبان پهلوی به معنای کوه مقدس می باشد.

این قله در محدوده بندی استانی بسیار به مرز بین استان اصفهان و استان مرکزی نزدیک است بنابراین پیش از این اعتقاد بر آن بود که قله شهباز (۳۳۹۰ متر) بلندترین قله استان مرکزی می‌باشد، ولی بررسی‌های دقیق‌تر نشان داد که قله اردهال در استان مرکزی واقع شده و بلندترین قله آن است.

 این قله در ۳۴ کیلومتری شرق شهر دلیجان و در ۳۵ کیلومتری غرب کاشان واقع شده است. صعود این قله از چهار جبهه قابل انجام است:

• جبهه جنوب غربی - روستای قلهر
• جبهه شمال - روستای نشلج
• جبهه شرق - روستای مراق
• جبهه غرب – دره معدن- روستای مزوش

مسیر غربی کوتاه‌ترین مسیر صعود قله می‌باشد

مشخصات قله: کوهستان دومیر یا اردهال جدا از رشته کوه کرکس است که از گردنه نابر به این رشته کوه متصل می‌گردد. قلّه‌ای بس زیبا به ارتفاع تقریبی 3500 متری از سطح دریا چون نگینی در حاشیه کویر مرنجاب می‌درخشد. این کوهستان چندین یال طولانی دارد که از قلّه اصلی انشعاب گرفته و دارای چندین قلّه شاخص بالای 3000 متر می‌باشد که ‌صعود به هر یک از این قلّه‌ها یک روز برنامه کوهنوردی را در بر‌میگیرد.

قلل معروف این کوهستان در یال شرقی شامل قله نک به ارتفاع 3400 متر، هودنگ3280، انگوره 3250 متر و گله زنجن 3000 متر و به طول 20 کیلومتر و در یال شمالی قلل مارفیون 3070 متر، چال کمان 3050 متر و سیاه کوه به ارتفاع 3000 متر از سطح دریا به طول 10 کیلومتر واقع شده است که به سمت شهر نیاسر کشیده شده است. در یال شمال غربی نیز قلل اوغان 310 لادهون3000 متر، سرمال 2900 متر و کلجار به ارتفاع 2800 متری از سطح دریا به طول 20 کیلومتر قرار گرفته است که تا گردنه‌ی نراق کشیده شده است.

بهترین زمان صعود: بهترین فصل صعود این قله فصل بهار مخصوصاً اواخر اردیبهشت است. با این حال در اواخر زمستان نیز برای برنامه زمستانی مناسب است.

پوشش گیاهی و جانوری: این کوهستان دارای پوشش گیاهی متنوعی مانند آویشن، انواع باریج، آنغوزه، درمنه، انواع گون، طره، گزنه، زرشک کوهی، زرین گیاه، پودنه، بومادران می‌باشد و حیواناتی مانند گراز، روباه، شغال، گرگ، خرگوش، انواع مار و آفتاب‌پرست زیاد دیده می‌شود.

دسترسی به آب: در طول مسیر جویبار فصلی در جریان است که آب آن از برف‌های آب‌شده منطقه تأمین می‌شود.

مدت صعود: 3 ساعت و 15 دقیقه. - مدت فرود: 2 ساعت 15دقیقه.

آنتن دهی موبایل: در این منطقه بعد از کمپ معدن آنتن دهی موبایل امکان‌پذیر نیست، بنابراین همراه داشتن بی‌سیم برای گروه‌ها ضروری می‌باشد.

شرح برنامه:

روز جمعه مورخ 10 خرداد 98 به همراه 18 نفر از همنوردان بوسیله یک دستگاه اتوبوس هیوندا و یک ماشین سواری ساعت 4:10 دقیقه از میدان جمهوری اصفهان به راه افتاده، سه نفر از دوستان را در شاهین‌شهر سوار کرده و جمعاً با 21 نفر سفر خود را آغاز کردیم.

از اصفهان از طریق جاده مورچه‌خورت، میمه، دلیجان ادامه داده و پس از 240 کیلومتر به جاده نراق وارد شدیم. 4 کیلومتر ادامه داده و پس از تابلو امامزاده بی‌بی زبیده خاتون از سمت راست خارج شدیم. و به طرف روستان سنقان و پس از آن روستای مزوش حرکت کردیم. ابتدای روستای مزوش از سمت چپ و از بالادست روستا تابلو گلزار شهدا را وارد شدیم و به سمت معدن حرکت کردیم. محل پارک ماشین‌ها در امتداد جاده‌ای خاکی و حدوداً چهار کیلومتر بعد از دره معدن واقع شده است که نقطه آغاز پیمایش می‌باشد. این نقطه 2630 متر ارتفاع دارد.

ساعت 8:15 دقیقه پس از برگزاری مراسم معارفه، تقسیم مسئولیت‌ها توسط سرپرست برنامه (خانم نادری: مربی و سرقدم: آقای حاجیان: عقبدار و آقای وحیدی: مسئول فنی و کمک سرپرست) و نرمش صبحگاهی، گروه صعود را از دره شمال شرقی که به دره بید معروف است آغاز نمود. ابتدای راه، از مسیر سنگلاخی بستر رودخانه عبود کردیم، سپس به دوراهی رسیدیم که یکی از مسیر دره و دیگری از روی یال به سمت قله امتداد داشت و گروه مسیر دره را انتخاب نمود. جویبار بسیار زیبایی در دره جاری بود و بوته‌هایی از گیاهان خودرو و وحشی به همراه چند درخت بید بزرگ منظره بسیار چشم‌نواز می‌کرد!

ساعت 8:45 دقیقه برای صبحانه توقف نیم ساعته‌ای زیر یکی از درختان بید داشته و پس از آن با پیمایشی 3 ساعته و با استراحت‌های کوتاه مسیر پاکوب منتهی به شیب قله را پیمودیم. شیب زیر قله سنگلاخی و کمی برفی بود. برف‌های‌های آب شده مانند چشمه‌های کوچکی از میان سنگ‌ها جاری بودند. وجود برف در منطقه قدری از سرعت گروه کم می‌کرد، با این حال گروه در نهایت ساعت 12:05 دقیقه گروه بر فراز قله ایستاد. آن روز قله دومیر میزبان گروه‌های کوهنوردی بسیاری بود!

روی قله استراحتی 30 دقیقه‌ای داشتیم و چند عکس یادگاری گرفتیم. از آنجا که مه از دامنه کوه به سمت دره سرازیر شد گروه به سرعت اعلام بازگشت کرد و پس از قدری گروه شجمع شده و مسیر رفته را بازگشتیم. فرودمان تقریباً 2 ساعت 15 دقیقه به طول انجامید و ساعت 15:40 دقیقه برای صرف نهار زیر درختان و کنار جوب آب نشسته و استراحت یک ساعته‌ای داشتیم. سپس گروه ساعت 16:45 دقیقه پای مینی‌بوس رسیده و راهی اصفهان شدیم. در نهایت 20:30 دقیقه در میدان جمهوری اصفهان از یکدیگر خداحافظی کرده و تا برنامه‌ای دیگر بدرود گفتیم.

افراد شرکت‌کننده: رضا بیژنی (سرپرست)- صدیقه نادری (مربی و سرقدم)- محمد اسماعیل حاجیان (عقبدار)- علی وحیدی (مسئول فنی و کمک سرپرست)- فرخنده گوشه (کمک‌های اولیه)- سیمین دانش (گزارش نویس)- اکرم ترکی- صدیقه گوشه- الهام اسدی - فاطمه کریمی- محسن رضایی- زهرا بیگدلی- احمدرضا هاشمی- غلامرضا شریفی- عبدالله یوسفیان- مجید دادخواه- اردشیر ملک‌پور- رضا حسینی منش.